Fran-tastisch!

4 januari zou ze geboren worden – aldus de gynaecoloog.
Het zou voorzekers zo’n kind worden dat 10 dagen bleef zitten. Het zou 14 januari zijn – aldus mijn broer.
Het wordt nét in’t nieuwe jaar, zei hij. Het zou 2 januari zijn – aldus mijn lief.

Maar ze deed lekker haar eigen zin en ze kwam op 29 december, precies één dag voor haar mama jarig is. Ze verraste ons allemaal door er opeens toch al te zijn. Zaterdag in de vooravond was het opeens zover. ‘Ze is er!’ appte mijn broer. Ik belde en ik hoorde zijn stem vol liefde en geluk en rauwe rauwe emotie. Ik nam mijn groene stift en schreef FRANCES in mijn agenda. Ik bladerde een jaar verder en schreef FRANCES 1 JAAR! Ik tekende er een piepklein kroontje bij.
Ik zei haar naam verschillende keren die avond. Ik proefde hem. Ik oefende. “Ja, als we op vakantie gaan, dan zal Frances een half jaar oud zijn.” en ook “Fran en Elias schelen niet veel, ik hoop dat ze elkaar graag zullen hebben”. Ik zei luidop “Simon, Sofie en Fran”. Ik zei het achteloos – alsof ik al jaren over haar sprak. “Misschien kan Fran wel meekomen naar het feestje.” Ik deed van “Frangipanne-Franneman-Francine-Francesca-Francentje-Fransoosje”. Ik maakte haar me eigen. Maar ik voelde al gauw, dat ze dat eigenlijk al heel lang is.

Welkom, lieve Fran. Bij tante Saar liggen de koeken links in de lange kast.

26229497_10154916442057172_4917990449251002562_n

Advertenties