Ouderzonden: Acedia

De laatste ouderzonde is ‘Acedia’ ofte gemakzucht, traagheid, luiheid. De vraag die erbij hoort: Hoe ga je om met de druk die van jongs af aan op kinderen (en dus ook op hun ouders) wordt gelegd? Doe je mee aan de ratrace?

Ik vind dat echt een moeilijke vraag. Er kwam niet ineens vanalles in me op. Voorlopig wordt er nog niet veel druk op mijn kinderen gelegd. Ik ben niet zo’n moeder die zit te wachten op de volgende mijlpaal en dan gaat vergelijken met andere kinderen. In die eerste weken met Kasper vond ik dat moeilijker. Ik kon toen wel echt nog uit mijn lood geslagen worden wanneer een wildvreemde in de Colruyt mij vroeg of hij nog niet in een kar kon zitten (op 5 maanden – echt gebeurd). Dan reed ik naar huis en vroeg ik me af of ik hem misschien niet genoeg stimuleerde, of ik iets verkeerd deed.

Dat is gelukkig gebeterd. Kasper heeft bijvoorbeeld nooit echt gerold op het moment dat ‘standaard’ baby’s dat doorgaans doen. Maar op 7 maanden ging hij zitten, op 9 maanden kroop hij, op 1 jaar stapte hij en op 2 jaar zingt hij alle kinderliedjes mee en praat hij mij bijna onder tafel. Ik durf er dus gewoon op vertrouwen dat het wel snor zit met mijn kinderen en dat de natuur zijn gang wel zal gaan.

Ook de doorslaapdruk voelde ik veel erger bij Kasper dan bij Elias. Ik dacht écht dat ik iets verkeerd deed omdat hij die eerste maanden niet doorsliep. Maar nu weet ik dat er veel over gelogen wordt (vermoedelijk evenveel als over seks) en dat de methodes om hen snel te laten doorslapen gewoon niet passen in mijn aanpak. Dus ik laat het los en ik aanvaard dat het eerste levensjaar er eentje is met onregelmatige slaap. Kas sliep uiteindelijk de klok rond net voor hij 1 jaar werd. Elias zal vermoedelijk iets gelijkaardigs doen. Dat is ok. Ik loop wel eens gefrustreerd rond omdat ik moe ben en alweer geen nacht doorsliep, maar dat vreet dan enkel nog meer energie dus ik probeer er niet mee bezig te zijn.

Ik probeer mijn kinderen wel een beetje af te schermen van het gejaagde weekendleven. Wij kiezen de activiteiten die we doen zorgvuldig uit en we proberen ook altijd te zorgen voor voldoende rustpunten. Hen van het ene naar het andere slepen is niet ons ding. Kas kon daar als kleine baby niet zo heel goed tegen en dat heeft denk ik zowat de toon gezet voor onze aanpak. We merken dat hij bijna altijd goed gezind is en ik wijt dat voor een stukje aan genoeg slaap en niet te veel drukte.

Voorlopig valt het hier nogal mee dus met die ‘druk’. Belangrijk is denk ik hoe jij je als ouder al dan niet onder druk laat zetten over wat ‘normaal’ is en over wat ‘hoort en niet hoort’. Sommige mensen zullen misschien met hun ogen rollen over onze aanpak, maar dat is dan maar zo. Ik ga er echt van uit dat iedereen zijn kinderen graag ziet en het beste met hen voorheeft. Hoe je dat invult, dat kies je zelf.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s