Prince – dat is voor mij …

  • om 5 uur ‘s nachts ergens begin augustus 2011. De zon begon al op te komen en wij waren onderweg naar de auto. Ik had de benen vanonder mijn lijf gedanst op het trouwfeest van Jasper en Anja. Het was een heel fijne dag geweest, maar mijn plastieken matras en mijn slaapzak wachtten op mij in Jeugdherberg de Fiertel dus het was zo stilaan tijd om naar huis te gaan. Mijn schoonzus was bob van dienst en zoiets moet je tegen mijn broers en mezelf maar één keer zeggen. Ja, het was een fantastische dag geweest. Onderweg naar de auto zegden we dat al zo’n tien keer tegen elkaar en plots hoorde ik – nog net voor ik de deur van de auto dicht trok – ‘I could never take the place of your man’ door de boxen knallen. Dat nummer hangt sindsdien voor altijd samen met wensballonnen de lucht inlaten, barbecue, omhelzingen met mijn broers en mijn neven, met liefde, met zomer, met plezier.
  • juli 2011: met de Polle naar Gent rijden. Een beetje zenuwachtig want ik rijd en de Polle, nu ja, die wil al wel eens meer met de achterkant van de cd-hoezen bezig zijn dan met de baan. Wij alle twee content want wij hadden tickets voor Prince op het Sint-Pietersplein én de zon scheen. Terrasjes doen in Gent, wachten tot de Polle zijn Eurodeals van de McDonalds binnen had, mijn neef zien met zijn toen nieuw lief en blij zijn dat ik de eerste was om Angelique te zien. Ik voelde mij jong en vrij. Het optreden was fantastisch. Voor mij persoonlijk was het het beste optreden dat ik ooit meegemaakt heb want alles zat goed: het weer, de locatie, het gezelschap, de muziek, de sfeer. Prince bewaarde Purple Rain voor het einde en boy, het was magisch.

13043771_10153383279782172_2793593229497460349_n

  • Na weken wachten naar mijn lief vliegen in Amerika die daar de kloten vanonder zijn lijf aan het werken was. Ik heb uren op een stoel gezeten op een industrieterrein in Baton Rouge (elke dag van 05.00 tot 20.00 om precies te zijn), wachtend tot mijn lief klaar was met werken. Ja, de liefde was groot, maar ik verveelde mij daar regelmatig te pletter. Ik had 10 boeken meegebracht en die waren gauw uit. Ik kocht er op dag 1 een dubbel-cd van Prince nadat ik tot mijn afgrijzen merkte dat Wout NIKS VAN PRINCE in de auto had liggen. Nu goed, het feit dat hij in een appartement woonde waar enkel een motor in de living stond en zijn voedselvoorraad bestond uit een bus ketchup was misschien een teken aan de wand geweest, maar ik kon me toch niet inbeelden dat iemand GEEN CD VAN PRINCE HAD. Al gauw liet ik mijn lief binche-luisteren naar Prince. We zongen samen van ‘I wanna be your lover’, ‘she’s always in my hair’, ‘Alphabet street’, ‘Controversy’ en ik speelde mijn beste luchtviool op Raspberry Beret. Het album ‘Ultimate Prince’ hoort voor altijd bij die eerste weken samen met mijn lief, knalverliefd en gelukkig.

 

Prince is voor mij een graadmeter. Als ik van iemand die ik enkel oppervlakkig ken, hoor dat ie graag naar Prince luistert dan gaan mijn voelsprieten omhoog staan. Dan ben ik geïnteresseerd want iemand die van Prince houdt die is waarschijnlijk tof. Ik kan zeggen dat de theorie in de meeste gevallen ook lijkt te kloppen. Er zijn uitzonderingen, maar die bevestigen de regel, nietwaar. Prince is voor mij vrolijk zijn. Meekloppen op het stuur, zingen, ritme voelen, dansen, jong en vrij zijn, willen meezingen maar no way in hell zo hoog geraken maar toch proberen want het is Prince dus niét meezingen is nog moeilijker.

Vorig jaar stierf B.B. King en dat vond ik heel erg. Het zat er aan te komen want de man was bijna 90 jaar. Ik heb hem verschillende keren live gezien en tijdens het laatste optreden viel me echt op dat hij zijn scherpte verloor. Het was nog steeds B.B. King en dus bleef het altijd van een erg hoog niveau, maar dat was vooral omdat hij zich liet omringen met goede muzikanten. Maar B.B. King heeft een lang leven gehad. Hij is van heel ver gekomen en hij heeft een onvoorstelbare weg afgelegd. Maar ik denk dat hij er zelf vrede mee had dat het voorbij was – blijven touren tot net voor je 90ste verjaardag, het is niet voor iedereen weg gelegd. Mijn grootvader bijvoorbeeld vond vanaf zijn 53ste alles verder dan Sint-Truiden het einde van de wereld.
Nu is Prince er niet meer en daarmee verdwijnt opnieuw één van mijn grote helden voor eeuwig van het toneel. Dit keer is het anders, want Prince was niet oud en live gaf hij nog steeds nieuwe dimensies aan ‘scherp staan’ – op alle vlakken. Ik luister vandaag naar zijn muziek en ik ben niet verbaasd over hoe geniaal het allemaal is. Dat wist ik immers al lang. Wat een muzikant. Wat een visionair. Wat een zonde.

Advertisements

One thought on “Prince – dat is voor mij …

  1. Ik moest echt meteen aan u denken gisteren, rond 19u. Prince is voor mij echt onlosmakelijk aan u verbonden. Supermooie reactie.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s