Werchter for kids

Gisteren trok ik met mijn schoonzus Nike en mijn twee nichtjes Janne (6) en Kaat (3) naar de K3-show. De Sint had voor ons 4 immers tickets gebracht. Hij had ze zelfs recht naar tante Saar haar inbox gestuurd – die Sint die is nogal mee met zijn tijd.
Ik had ’s nachts al een soort van Werchter for kids gehad toen mijn eigen kid zo tussen 4 en half 7 regelmatig eens wat van zijn eigen repertoire ten berde bracht, dus men zou kunnen stellen dat ik opgewarmd was. Ik kreeg ’s morgens nog een zelf getypt sms’je van Janne of ik de tickets wou afprinten. Weer een ‘eerste’ van Janneman die ik persoonlijk in ontvangst heb mogen nemen na ‘pissen in mijn handtas’, ‘op Ketnet komen’ en mijn persoonlijke favoriet ‘kruipen’. Echt waar, de eerste keer dat Janne kroop, kroop ze naar mij. Daar is zelfs hier bewijs van te bekijken. Goed, ik dwaal af.
Zo ergens rond de klok van tien stopte de partycar recht voor mijn deur. Bij het instappen duwde mijn metekindje Kaat mij een kippenhok in mijn pollen (de waarheid  gebiedt mij te zeggen dat het een blad was dat ze in twee had gevouwen – don’t ask, dat kind heeft heel veel fantasie). Wellie weg! Nike knalde de laatste cd van K3 nog wat door de boxen van haar immer opgeruimde Volkswagen Golf en wij reden richting Hasselt alwaar K3 nog één keer het beste van zichzelf zou geven. Onderweg werd druk besproken wie er nu precies wie was. Janne was Klaasje en dus was Kaat ook Klaasje. Nike was blijkbaar al gedoemd om Marthe te zijn want op sommige momenten was Janne Klaasje én Hanne. Ik wou vooral Gert Verhulst zijn. Eenmaal op de ring aangekomen bleken er nog wat mensen onderweg te zijn, maar het zou niet echt helemaal als Werchter gevoeld hebben als we niet al stonden aan te schuiven vanop 5 kilometer afstand. We lieten het niet aan ons hart komen en ploften net op tijd neer op onze stoeltjes.

Zoals bij een écht optreden begon de zaal om 11 uur in de handen te klappen om aan te geven dat we zaten te wachten. Karen, Josje en Kristel bleken niet erg veel Axl Rose-allures te hebben en ze verschenen dus netjes op tijd op het podium. Janne barstte spontaan in tranen uit. Onze Janneman is een heel gevoelig kind met een heel groot hart.  En kijk, K3 neemt in dat hart een heel speciale plaats in. Het zijn haar eerste grote idolen en ze was dus heel erg overdonderd om ze te zien, maar vooral omdat ze wist dat het de laatste keer was. De tranen liepen over haar wangen en dat was zo schoon, oprecht en gemeend verdriet dat het mij zo ontroerde dat ik er ook van moest wenen. Het hele eerste nummer zaten Janne, Nike en ik dus te snikken terwijl Kaat van de gelegenheid gebruik maakte om alvast zo veel mogelijk paprikachips binnen te steken.

De show was best goed opgebouwd. Het was een fijne afwisseling tussen de oude en de nieuwe K3. De oude K3 nam ons mee terug in de tijd en zong alle oude hits, de nieuwe K3 zong de nieuwe cd. Ik stond er soms van te kijken dat bepaalde nummers al 15 jaar oud waren en dat de nineties froe-gewijs niet de beste periode was voor Kristel Verbeke. Janne danste alle dansjes mee en zong mee al was ze zelf een K3’tje. Kaatje vond het ook helemaal de max, maar die had het na een uurtje wel gehad en vond dat het stilaan tijd was dat iedereen zou stoppen met klappen.

Toen het einde naderde kwamen de oude en de nieuwe K3 samen op het podium. Om Janne haar Werchter-ervaring compleet te maken, stelde ik voor dat we zouden proberen om dicht bij het podium te geraken. Wij zaten vanboven en konden alles dus goed zien, maar net zoals bij een optreden is er het meeste sfeer beneden vooraan waar het volk wat te dicht bij elkaar moet staan. We liepen de trappen af en door de gangen. Ik sleurde Janne zowat mee terwijl ze riep: ‘Maar tante Saar, mag dat wel?!’. Kijk, dat is nu eens typisch voor Janne: dat kind is zo braaf en verantwoordelijk dat als iemand zou zeggen dat we beter niet zouden applaudisseren en ook liefst niet te luid zouden zijn en best misschien ook maar gewoon niet zouden bewegen, dan zou ze dat allemaal doen zonder zich vragen te stellen. Gelukkig vertrouwt ze mij ook genoeg om mij te geloven als ik zeg dat het van mij mag en dat dat voldoende is. Wij zijn dus met wat trekken en duwen (sorry, andere vrouwen, maar ik wou Janne vooraan krijgen) tot bijna helemaal aan het podium geraakt.

IMG_7825

Janne weet anders altijd heel goed wat te zeggen en ze heeft ook de gave om de dingen erg raak te benoemen, maar om dat moment kwam er niet veel uit. Zo dicht bij haar nieuwe en haar oude idolen, wou Janneman alleen maar wat staren. Ik versta dat. Ik ben er met Michelle ooit in geslaagd om op Werchter Lenny Kravitz aan te raken en wij hebben de rest van het optreden ook niet meer zo heel veel gezegd als ik mij dat goed herinner. Maar haar schoon smoeleke sprak boekdoelen.

IMG_7826

Toen ik haar op een stoel zette om de foto te nemen zei ze wel nog dat de meneer in het begin had gezegd dat je niet op de stoelen mocht staan. 🙂

De show liep af en wij keerden weer naar huis. Samen met honderden anderen die niet zo slim waren geweest als wij en dus hun parkeerticket nog moesten betalen. Ik denk dat die arme stakkers voor de duur van de volgende K3-show moesten aanschuiven aan de twee automaten die voorzien waren.

Ik ga graag dingen doen met mijn twee nichtjes. Ik ben ontzettend graag tante Saar. Ik vind het fantastisch om zulke ervaringen te kunnen delen met die twee kleine meisjes die stilaan zo groot worden dat ik er steil van achterover sla. Janne gaat dit jaar bijvoorbeeld voor het eerst mee op scoutskamp en in de auto vertelde ze enthousiast dat ze in een slaapzak zou slapen. Dat ze dus snel groot wordt, dat eerste kindje waar ik tante van werd.
En dat ik er zo fier op ben. Ik wens ze toe dat ze nog veel idolen zo grenzeloos mag bewonderen. Ik wens ze toe dat ze nog veel zonder schroom zo kan dansen en zingen. Ik wens ze toe dat ze later veel vrienden heeft om mee naar optredens te gaan, maar dat ze nog altijd haar tante Saar eens meeneemt. Ik wens ze toe dat ze altijd zo goed blijft luisteren naar mensen die het beste met haar voorhebben, maar dat ze bij tijd en wijle ook eens beslist van niet te luisteren en zich daar niet al te slecht bij te voelen.  Ik wens haar al het goeds toe van de wereld en de eerste die haar grote hart met opzet een deuk bezorgt, zal wat ferme tikken van haar tante Saar krijgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s